بی مقدمه

خنده داره اما يکی از بزرگترين نقطه ضعف های من اينه که يه نفر جلوم بشينه از ناراحتی هاش حرف بزنه بدتر از اون بغض کنه و اشک بريزه...توی اين شرايط حتی اگه فقط با اون آدم سلام و علیک داشته باشم نميتونم جلوی خودم رو بگيرم که سفت بگيرمش توی بغلم...حداقلش اينه که بايد دستاش رو بگيرم توی دستام...در مورد آقايون هم که شرع و عرف و حجب و حيا مانع ميشه سعی ميکنم همه حواسم رو جمع کنم به اون صورت محزون و فقط با دقت گوش بدم...يه وقتا فکر ميکنم شايد اين همه ابراز همدردی برای آدمهايی که فقط دورادور ميشناسمشون غير عادی باشه...در مورد مريض هام باز قضيه توجيه پذير بود شايد ... من خيلی از مريض هام رو مخصوصا مريض های مسن و يا مريض های ترومايی بدحال رو دستاشون رو ميگرفتم توی دستام  انگار ميخواستم بهشون بفهمونم که من در کنارشون هستم که نگران هيچی نباشن در صورتی که خيلی وقتا ميدونستم که من کاره ای نيستم توی سرنوشت اون آدم توی اينکه خوب بشه يا نه و جالب بود که اينجوری خودم هم احساس آرامش ميکردم...انگار که ميخواستم ازين آدمها محافظت کنم...

يه وقتا بعضی از آدمهايی که فقط دورادور ميشناسمشون ميان و بی مقدمه خصوصی ترين و آزاردهنده ترين مشکلات زندگيشون رو برام ميگن و بعد يه مدت انگار از خواب بيدار شده باشن برميگردن و ميگن فقط توروخدا بين خودمون بمونه ...اوايل فکر ميکردم اين نقطه ضعف منه که اونارو به سمت من ميکشونه...الان به اين نتيجه رسيدم که آدمها بيشتر از هر چيزی دنبال دو تا چشم  و دو تا گوش ميگردن که خوب نگاهشون کنه و حرف دلشون رو گوش بده...شايد طرف هر چی دور تر باشه باهاش راحت تر باشن...هر چه غريبه تر بهتر...بر عکس من که هميشه خصوصی ترين حرفام رو فقط به نزديک ترين آدمهای زندگيم ميگم...هر چی هست اين نقطه ضعف باعث ميشه فکر من حتی به اون رهگذری که مياد و رازش رو  ناغافل ميگه و محو ميشه مشغول بشه...شايد حتی بيشتر هم...چون اون موقع ديگه به اين فکر نمیکنم که من دو تا گوش بودم و دو تا چشم ...بيشتر از همه شرمنده اين ميشم که اون آدم منو برای اين حرفا قابل دونسته...حالا چرا من يه دفعه بی مقدمه دارم اين چيزا رو اينجا مينويسم خدا ميدونه:)...

/ 11 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ladybird

سلام..نوشتی چون شايد تو هم احساس کردی بايد به دوستای مجازيت يه چيزايی بگی..اين که انقدر گوش خوبی هستی ضعف نيست تحسين هم داره..در ضمن اينکه دست ميگيری و هم دردی می کنی هم ضعف نيست محبته..ای کاش دوستای من اين جوری بودن..به روزم منتظرم.

شايان

سلام عزیزم... وبلاگم بالاخره آپ شد.... منتظر اومدن سبزت هستم..[بوسه]

شهره

سلام عزيزم من هم مثل شما گوش خوبی هستم برای بقيه.شايد اين يک نعمتی هستش که به ما داده شده تا با ديدن رنج بقيه فکر نکنيم که تنهائيم.اما من يک فرق با شما دارم اونم اينه که من حرفامو به هيچکس نميتونم بزنم .شايد بلد نيستم نميدونم ! اگه به من سری بزنی خوشحال ميشم

حميد

سلام teatime اگر چه کوتاه زمانیست ولی میتواند باحضور شما پربار باشد! teatime تنها وقت نوشیدن یک چای نیست که درنگی است برای گفتن و شنیدن teatime یعنی: خاطرات یک دوست... قصه های یک همسفر... غصه های یک همکار... تجربیات یک پیشکسوت... و شاید درد دلهای یک دریانورد... teatime قطره ای مجازی از اقیانوس بیکران اینترنت و مجال گفتگوی دریانوردا نیست که نه تنها دل که هستی خود را به دریا زده اند!! وبلاگ جالبی داری. به من سر بزن و چنانچه باتبادل لینک موافقی خبرم کن. منو با عنوان: "نوشیدن یه چای داغ! " لینک کن و بگو دوست داری با چه عنوانی لینک بشی؟

نگارنده

سلام سورنا جونخب برای اینکه تو خیلی مهربونی عزیزمداری می ری طرح وایییی....

ارسلان

اين که آدم گوش خوبی برای شنيدن حرف ديگران و رازدار باشه ضعف که نيست بلکه قدرت و بزرگواری يک آدمه ٬ هر کسی از اين نعمت برخوردار نيست که بتونه با صبر و مهربانی به ديگران آرامش ببخشه ٬ راستی خانم دکتر در مورد پست پايينی بايد عرض کنم که عزيمت درسته نه عظيمت - املا = ۱۹

سورنا

مرسی ارسلان جان:)))))))) امان از بيسوادی

سورنا

ليدی برد عزيز ممنون شهره عزيز چشم نگارنده جونم مرسی عزيزم

سورنا

به مريم: اين وبلاگ شما در پرشين بلاگ وجود خارجی نداره! به شايان: جان؟؟؟

آذین

عزیزم این حسی که آدما رو به طرف تو میکشونه هیچ وقت اشتباه نمی کنه. به نظر من آدما خیلی سریع می تونن حتی از پشت صفحه های مجازی اینترنت، قلب مهربون تورو پیدا کنن. راستشو بخوای من خودم هم این کارو کرده ام.باهات درددل کرده ام و ازت راه چاره خواسته ام.حتی دلم می خواست بیشتر می گفتم. من به این قابلیت تو غبطه می خورم. هیچ وقت چنین خصوصیتی رو ضعف ندون. این ویژگی آدما رو از ورای زبان و زمان و مکان به هم پیوند می ده. همون طور که خوندن وبلاگت با این خوبی ها و قشنگی های وجودت دوستای جدیدی رو به سمت تو می کشونه. برات آرزوی موفقیت دارم و جز موفقیت انتظاری هم از تو نمی شه داشت.